induced

verb · adjectiveB1

Định nghĩa theo từ loại

Động từ

verb
  1. 1.

    (form of, participle, past)simple past and past participle of induce

Tính từ

adjective
  1. 1.

    (in compounds, not comparable)(in combination) Brought about; caused to happen.

    a drug-induced coma

    a radiation-induced disease

Từ liên quan

Đồng nghĩa

enticeinveigleput someone up to somethingbring aboutinstigatepromptprovokestimulatetrigger

Trái nghĩa

Cùng gốc / liên quan

induced abortioninduced comainduced currentinduced fissioninduced lactationinduced ovulationinduced voltagesurgically induced childhoodtick-induced meat allergyUVB-induced apoptosisadenoinducedbioinducednoninducedosteoinducedoverinducedphotoinducedradioinducedself-inducedunderinduceduninduced

Từ có viền nét liền là đã có mục từ; viền nét đứt là chưa có trong dữ liệu.

Nguồn dữ liệu: freedict, dictionary, wiktionary · cập nhật 16/8/2026

Định nghĩa và phiên âm từ Wiktionary / dictionaryapi.dev (CC BY-SA).