kittle
verb · adjectiveA2Định nghĩa theo từ loại
Động từ
verbV_es/s
kittles
V_ing/Gerund
kittling
V_ed/pp
kittledkittel
- 1.
(Northern England, Scotland, transitive)(transitive, Scotland and Northern England) To tickle, to touch lightly.
- 2.
(Northern England, Scotland, intransitive)(intransitive, Scotland and Northern England) To bring forth young, as a cat; to kitten; to litter.
Tính từ
adjectiveComparative
kittlerkittlest
Superlative
kittel
- 1.
(Northern England, Scotland)(Scotland and Northern England) Ticklish.
- 2.
(Northern England, Scotland)(Scotland and Northern England) Not easily managed
Đồng nghĩa: troublesome, difficult, variable
Từ liên quan
Đồng nghĩa
Cùng gốc / liên quan
kittlishkitling
Từ có viền nét liền là đã có mục từ; viền nét đứt là chưa có trong dữ liệu.
Nguồn gốc từ
From Middle English kitelen, from Old English citelian (to tickle), from *kitilōn, from Proto-Germanic *kitilōną, frequentative form of Proto-Germanic *kitōną (to tickle), from Proto-Indo-European *geyd- (to stick, jab, tickle).